Są takie zajęcia, po których wychodzi się z poczuciem, że wydarzyło się coś naprawdę ważnego.
Są takie zajęcia, po których zostają nie tylko zdjęcia i materiały, ale też słowa zapisane w sercu na dłużej.
W piątek miałam przyjemność spotkać się z grupą zerówkową, do której chodzi mój syn i wspólnie przyjrzeć się jednej z ważnych emocji – lękowi. Rozmawialiśmy o tym, jak działa nasz wewnętrzny alarm, po czym poznajemy go w ciele, czego może nas uczyć i co pomaga wtedy, gdy alarm staje się zbyt głośny lub zbyt częsty.
Było dużo zaangażowania, śmiechu oraz ciekawych i mądrych dziecięcych obserwacji.
Największą radość sprawia mi jednak świadomość, że dzieci zabrały to spotkanie ze sobą do domu. Kiedy po zajęciach pojawiają się pytania: „A kiedy znowu będzie taki piątek?”, traktuję to jako najpiękniejszą recenzję mojej pracy 
Dziękuję Szkoła Podstawowa nr 6 im. Tadeusza Kościuszki i Ania Kocięcka za zaproszenie oraz wspólną troskę o rozwój emocjonalny dzieci.
Comments are closed, but trackbacks and pingbacks are open.